61
Denken jullie soms dat ik het niet meer kan?!
Zaterdag, vijf uur ’s middags. Ik heb familie en vrienden uitgenodigd voor
mijn verjaardag. De eerste gasten komen binnen en feliciteren me. Kopje
koffie, gebakje. Ik kan mijn aandacht goed op ze richten. Het wordt nu wat
drukker: Er zijn inmiddels tien gasten, onder wie pa en ma. Het rumoer van
het bezoek geeft me een ongemakkelijk gevoel: hoe kan ik het iedereen
naar de zin maken, terwijl ik het zo druk heb met het runnen van ontvang-
en, praten, koken en serveren? Hier in de keuken kan ik me richten op
de hapjes, even wat rust. Omdat ik al veel had voorbereid, is alles binnen
een kwartier klaar.Als ik de hapjes serveer, krijg ik complimentjes, vragen
en tegelijkertijd moet ik verder met koken.Als mijn ouders zien dat het
niet lekker met me gaat zeggen ze mij net iets te luidruchtig:‘Neem even
pauze!’ Ik reageer met een sneer:‘Ik kan heus wel mijn eigen feestje run-
nen!’ Pa zoekt me op in de keuken. Hij vindt dat ik even rust moet nemen.
Ik sputter tegen, boos als ik ben op mijn ouders. Maar ik weet ook dat hij
gelijk heeft.We maken de afspraak dat ik buiten even een wandeling ga
maken.
Beschouwing
Waarnemen, plannen, organiseren. Meerdere taken tegelijk uitvoeren gaat mensen na
een psychose vaak niet goed af.Waar andere mensen dagelijkse handelingen haast au-
tomatisch doen, vraagt bij psychosegevoelige mensen iedere inzet energie en aandacht.
Daardoor is het bijna onmogelijk om meerdere dingen tegelijk te doen. Het herstel van
deze functies kan een tijd duren en is soms onvolledig. De beste strategie is meestal:
voldoende tijd nemen om dit te aanvaarden en de dingen blijven doen die wel lukken.
Het leven gaat door
1...,51,52,53,54,55,56,57,58,59,60 62,63,64,65,66,67,68,69,70,71,...80